Madame Curie op vakantie

Madame Curie maakt weer een nieuwe reis deze zomer. Om ook de avonturen van deze zomer te volgen klik hier.

maandag 15 augustus 2011

Pas op waar je om vraagt.

Pas op waar je om vraagt.
Misschien krijg je het ook.

Vlak voordat ik uit Patras wilde vertrekken meerde een boot met een Australische eigenaar naast mij af. We raakte even in gesprek, en de schipper vroeg waar ik heen ging. Toen hij vernam dat ik naar Sicilie zou varen wenste hij mij een "good crossing". Ik antwoorde dat ik eigenlijk alleen hoopte dat de oversteek snel zou zijn. Nou dat was hij!

Ok, ik ben blij dat ik het gehaald heb, maar hoe was de oversteek dan?
Nou rond een uur of 12 vertrok ik uit Patras (Griekenland), dit viel ongeveer samen met het vertrek van een zeil regatta. Dus de gehele middag heb ik tussen de Griekse zeilboten gevaren. Om de baai van Patras uit te komen moesten we laveren. Omdat Madame Curie wat langzamer was dan de andere boten, ben ik alle zeilboten minimaal 1x tegen gekomen. Het was perfect zeilweer, en Madame Curie liep lekker rond de 4-4.5 knoop. Toen de nacht inviel bevond ik mij tussen de eilanden Zakintos en Kefalonia, en van de een op het andere moment viel de wind helemaal weg. Dus de motor maar starten. Na een klein uurtje motorboot varen was er weer wind. Dus zeilen omhoog, en gaan.

Vanaf ongeveer een uur na zonsondergang tot een uur of 10 's morgens slaap ik. Dat wil zeggen, ik slaap een kwartiertje, en word dan wakker om buiten te kijken of alles in orde is, en of er geen boten of schepen in de buurt zijn. Dus effectief slaap ik 45 minuten per uur. Omdat ik in de buurt van land was, lagen er overal om mij heen allemaal kleine vissersbootjes, en dat betekent dat ik lang niet altijd de volle 15 minuten kon slapen.

In de loop van de volgende dag nam de wind toe, tot zeker kracht 6-7 Beaufort. Een rif in het grootzeil, een rif in de genua en een rif in de bezaan. De wind kwam schuin van voren, dus ik kon met een knik in de schoot flink over het water scheuren. Zie onderstaand filmpje.




De golven waren wel exceptioneel hoog. In de loop van de dag begon ik me ook behoorlijk beroerd te voelen. Ik moest me continue vasthouden met twee handen, anders werd ik ergens tegen aan gesmeten. Op een gegeven moment, toen ik de trap afliep naar binnen kwam er een zeer grote golf, en ik werd tegen de zijkant gesmeten. Precies op mijn rug. Sindsdien heb ik last van mijn rug. De absolute tegenslag kwam toen ik ook nog een moest overgeven. Er is een heel groot nadeel van het onder kotsen van je boot: als solo zeiler moet je het ook zelf opruimen!

Ook het slapen aan de lage kant ( de kant waar de boot schuin naar toe ligt) op de bank wilde niet meer. Ik werd door het rollen  van de boot uit mijn bed geslingerd. Dus van ellende maar mijn matras op de grond gelegd, kan ik tenminste niet meer vallen.

Matras ingeklemd tussen de tafel en de bank.
De volgende dag was niet veel beter. Nog steeds veel wind, hoge golven, en ik niet helemaal lekker. Het was nog steeds onmogelijk om iets te koken, veel te gevaarlijk. Het enige voordeel dat ik kon ontdekken was dat ik heel snel de juiste kant op ging. Een blik op de GPS gaf een hoop goede moed.


De vierde dag was schitterend. De wind was wat gaan liggen, Sicilie kwam in zicht, en ik heb meer gegeten dan de eerste 3 dagen bij elkaar (alles wat je binnen een kwartier uitkotst telt niet mee). In de loop van de middag is de wind helemaal gaan liggen, en ben ik op de motor doorgevaren. In het onderstaande videotje ziet de zee er weer een stuk vriendelijker uit. Doordat er de voorafgaande dagen veel wind stond staat er nog wel deining.

Als laatste nog een foto van de aanblik van de Etna, met een volledig kalme zee.
Volgende keer als een buurschipper me een goede oversteek wenst, dan antwoord ik dat ik hoop dat de oversteek comfortabel is.

vrijdag 5 augustus 2011

Gehaald!!!

Ik ben aangekomen op Sicilie.
Het was een snelle oversteek.
Ik was vreselijk zeeziek.
Ik ben zeer gelukkig dat ik er ben.
Gehaald.

dinsdag 2 augustus 2011

Afscheid van Griekenland

Dag Griekenland,
Ik heb het reuze naar mijn zin gehad in Griekenland, en ik vind het jammer dat ik weer door moet reizen. Ik heb vele interessante mensen ontmoet, veelal collega zeilers. Overal waar ik aan land ging kwam ik vriendelijke en behulpzame Grieken tegen. Tot ziens!!!
Schitterende baaitjes.

Veilig havens?

Fantastisch uitzicht.

Amfitheater in Delphi.

Ruines in Delphi.

Hyper moderne brug over de baai van Korinthie.

Is dit echt Griekenland? Jazeker!!!


zondag 31 juli 2011

Midterm

Omdat ik op mijn feitelijke midterm ziek was, heb ik de midterm verplaatst naar vandaag. Vandaag is ook het kantelpunt in mijn reis. Tot nu toe was het relatief makkelijk, vakantie sfeer, en een beetje flierefluiten, zonder harde deadlines. Vanaf morgen wordt alles anders. Morgen begint de terugreis. De afgelopen weken ben ik er in mijn hoofd veel me bezig geweest, maar vandaag, vandaag werd het echt concreet. Alle spulletjes van dek opgeborgen, mijn boot zeevast gemaakt, en de route naar Sicilie gepland. Morgen vertrek ik naar Sicilie. Een stuk van 340 mijl, waar ik hoop een kleine week over te doen.

Vanaf nu komen de grote stukken zee, de wind tegen, en lange nachten op zee. Tot vandaag heb ik ruw weg 1/3 van het aantal mijlen afgelegd. 2/3 van de afstand ligt nog voor mij. Ik ben ook best een beetje nerveus, zal het tegen vallen. Hoe vermoeiend is het. Morgen begint het echte werk.

Toch raar, de komende oversteek voelt heel anders dan de oversteek tussen Montenegro en Corfu, blijkbaar hebben emoties een enorme impact.

Tot op Sicilie!

Arggggggggggggggh anker kwijt

Grrrrrrrrrrrrrrrrrr.
Ben mijn hek anker verloren. Was net zo trots op de constructie die aan de reling had gemaakt om hem op te kunnen hangen. Het afmeren met de kop tegen de kade bleek ook veel makkelijker te zijn dan met de kont naar de kade. En nu is mijn anker weg.

Ik wilde naar Nafpaktos, een heel pittoresk plaatsje in de baai van Korinthie. Het haventje is miniscuul, en wordt omgeven door een soort stadsmuur.
Hier binnen is het haventje.
Eenmaal binnen, midden in de haven mijn hekanker over boord gegooid, en met de punt naar de kade gegaan. Tussen een grieks jacht en een lokaal vissersbootje was nog wel een gaatje voor Madame Curie. Een paar lokale kinderen hielpen me met de lijnen op de punt, en daarna wilde ik de boot strak naar achter trekken met mijn hek anker. En toen bleek dat er geen anker meer aanzat. Hoe kan dit????

Omdat ik een beetje extra ankerketting wilde aan mijn ankerlijn had ik de ankerketting verlengd met een noodschalm. Blijkbaar had ik het niet helemaal goed gedaan, want ik had nog maar een halve schakel over, en geen anker.

Ik kon niet blijven liggen, dus ik heb meteen weer losgegooid en ben de haven weer uitgevaren, en ben net buiten de haven voor anker gegaan.

Zou ik het anker nog kunnen opduiken? Het was inmiddels al behoorlijkschemerig, dus vandaag zou zeker niet lukken. En 4,5 meter diep duiken, dat gaat mij niet lukken. Een duiker huren, wat zou dat kosten. Wat kost een nieuw anker? Uiteindelijk toch maar besloten een nieuw anker te kopen. Het anker was toch wat aan de kleine kant, en ik had niet echt een goed gevoel bij het duiken midden in een haven. En 4,5 meter kan ik zeker niet halen. Het enige wat ik erg jammer vind is dat ik het kasteel net boven Nafpaktos niet heb kunnen bezoeken. Het blijft dus bij een foto op afstand. Morgen koop ik een nieuw anker.
Kasteel op de heuvel boven Nafpaktos.

Zeeziekte

Voor iedereen die moeite had om te geloven dat ik zeeziek kon worden in de haven.
Duidelijk toch?

vrijdag 22 juli 2011

Blij om terug te zijn

Ik kan Madame Curie onder het genot van een drankje in de gaten houden.
Prachtige zonsondergangen.
Mooie baaitjes
Taverna's met typisch grieks eten.
En natuurlijk het zeilen.